recente schilderijen, hier en daar is de figuratie meer aanwezig, al schuilt er steeds veel meer achter het eerst zichtbare beeld. De mens en hoe die 'in zijn vel zit' waren altijd al een centraal gegeven in mjn werk.
op dit gevoelige doek in donkere huidskleuren licht een dromerige figuur op, maar behalve de vrouwelijke figuur die zich op het doek aftekent heeft het hele oppervlak van het doek ook een sensuele huid
op dit aan het oppervlak groene schilderij ontwaar je een zwart-witte tekening, omzwachtelde voeten? warme sokken? een zwarte en een witte voet naast elkaar?
wanneer landschap en naakt elkaar ontmoeten tot naaktlandschap Vele van mijn werken hebben iets landschappelijk, iets heel ruimtegevoelig en zijn tegelijk ook heel zinnelijk, in die zin dat zij zich als een persoon(lijkheid) profileren
kleur over kleur werd dit werk tot wat het is, een brok energie enerzijds, een wijds rustpunt anderzijds, eens te mer een huid die veel heeft beleefd en tot leven komt.
onder de vele kleurige lagen ontwaart de aandachtige kijker collages van oude prenten, taferelen uit de straat, gezichten, mannen met hoeden... het schilderij laat zich voorzichtig lezen, tussen de kleuren door...
opnieuw en niet toevallig een heel vrouwelijk schilderij, ja... vanwaar die fascinatie... ook weer met de heel natuurlijke kleuren, ook in vele complexe transparante lagen die uiteindelijk toch een uiterst harmonieus en rustig evenwicht vinden
dit relatief kleine doek lijkt veel groter dan het in werkelijkheid meet, het duwt de randen van he schilderij naar buiten met zijn zinderende kleur. De gevoelige huid geeft het schilderij een heel vrouwelijke uitstraling
dit uit vele transparante lagen opgebouwde werk iis op het eerste gezicht meer uitgesproken figuratief, toch kan je je afvragen of de vorm zich binnen dan wel om het donkere vlak situeert waardoor het werk meteen weer veel abstracter wordt
een langgerekt schilderij met zwarte figuur, een naakte vorm, ontdaan van al wat overbodig is het resultaat is een erder tot de essentie herleid schilderij dat zich niet zonder dramatiek presenteert
onderaan het doek lijken er een aantal van de laatste lagen opgetild waardoor iets van de figuratie tevoorschijn komt. ooit werd het tonen van vrouwelijke kuiten asl een erotische belevenis ervaren... ook nu nog kan dit veel sensueler zijn dan ordinair bloot
dit fragiele werk heeft iets oud, iets vergaan, getekend, maar is ook onderhuids doordrongen van een warme gloed, de vormgeving is fragiel maar beslist, het kleurgebruik uiteindelijk sober over een heel warme ondergrond